๑. ปรรณทายกเถราปทาน (๒๘๑) เล่ม ๓๒

ข้าพเจ้านั่งอยู่ในบรรณศาลา บริโภคผักเป็นอาหาร พระผู้มีพระภาค ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ได้เสด็จเข้ามายังบรรณศาลา ใกล้ข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าได้ถวายใบไม้แด่พระองค์มีนามว่าสิทธัตถะ ผู้ส่องโลกให้สว่างไสว ทรงเยียวยาสัตว์โลกทั้งปวง ประทับนั่งอยู่บนเครื่องลาดใบไม้

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายใบไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายใบไม้

พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๑ แห่งวรรคที่ ๒๙ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ปณฺณโภชนโภชโน ความว่า เรานั่งอยู่ในบรรณศาลาเพื่อบริโภคโภชนะมีน้ำนมและผักเป็นต้น.

บทว่า อุปวิฏฐญฺจ มํ สนฺตํ ความว่า เราผู้เข้าไปอยู่ในบรรณศาลา.

บทว่า อุปาคจฺฉิ มหาอิสิ ความว่า ที่ชื่อว่า มหาอิสิ เพราะแสวงหากองแห่งคุณอันยิ่งใหญ่มีศีลเป็นต้น.

อธิบายว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ส่องโลกให้สว่างไสว เป็นประทีปของชาวโลก ได้เสด็จมาคือเสด็จมาใกล้เรา. บทว่า นิสินฺนสฺส ปณฺณสนฺถเร เชื่อมความว่า เราได้เข้าไปถวายผักซึ่งนึ่งแล้วเพื่อเคี้ยวกิน แด่พระองค์ผู้ประทับนั่งบนเครื่องลาดใบไม้แล้ว. จบอรรถกถาปัณณทายกเถราปทาน -----------------------------------------------------